Με το τράβηγμα και τις φωνές ενεργοποιείς τον πανικό της απώλειας. Η σκυλίτσα καταλαβαίνει ότι προσπαθείς να της κλέψεις τη λεία, οπότε καταπίνει αμάσητο το εύρημα για να το σώσει. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, καθώς φόλες, κόκαλα και τοξικά σκουπίδια στον δρόμο μπορεί να αποβούν μοιραία σε λίγα λεπτά.

Το άστο προλαμβάνει την πράξη και σημαίνει να μην πλησιάσει, να μην αγγίξει και να μην κοιτάξει καν το αντικείμενο. Αντίθετα, η εντολή φτύστο χρησιμοποιείται αποκλειστικά όταν η σκυλίτσα έχει ήδη πάρει το απαγορευμένο αντικείμενο μέσα στο στόμα της. Είναι τραγικό λάθος να λες άστο όταν το κρατάει ήδη στα δόντια της.

Ποτέ και για κανέναν λόγο, καθώς αυτός είναι ο χρυσός κανόνας της άσκησης. Το αντικείμενο που της απαγορεύεις δεν πρέπει να αποτελεί ποτέ την ανταμοιβή της. Αν της δώσε αυτό που προσπάθησε να κλέψει, ακυρώνεις ολόκληρη τη λογική της εκπαίδευσης. Η επιβράβευση έρχεται πάντα από το άλλο χέρι.

Τη λέξη άστο την προσθέτεις μόνο όταν η σκυλίτσα απομακρύνει τη μουσούδα της από την κλειστή γροθιά αυτόματα, στις οκτώ από τις δέκα προσπάθειες. Λες καθαρά τη λέξη ακριβώς τη στιγμή που απλώνεις το χέρι σου. Περιμένεις να κάνει πίσω, πατάς το κλικ και επιβραβεύεις με το τζακ ποτ.

Ακουμπάς το μεζεδάκι στο έδαφος, στέκεσαι από πάνω σε απόλυτη σιωπή και ανοίγεις την παλάμη σου. Αν η σκυλίτσα κινηθεί για να το πιάσει, σκεπάζεις αμέσως το φαγητό με το πέλμα του παπουτσιού σου, το οποίο λειτουργεί ως ασπίδα. Δεν μαλώνεις και δεν φωνάζεις, απλώς εμποδίζεις την πρόσβαση.